{"id":5828,"date":"2018-03-09T23:08:00","date_gmt":"2018-03-09T22:08:00","guid":{"rendered":"https:\/\/labodicton.be\/desobry\/bij-desobry-in-doornik-charlie-en-de-koekjesfabriek\/"},"modified":"2026-06-10T20:58:21","modified_gmt":"2026-06-10T18:58:21","slug":"bij-desobry-in-doornik-charlie-en-de-koekjesfabriek","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.desobry.be\/nl\/bij-desobry-in-doornik-charlie-en-de-koekjesfabriek\/","title":{"rendered":"Bij Desobry in Doornik, Charlie en de koekjesfabriek"},"content":{"rendered":"\n

Discreet genesteld in een buitenwijk van Doornik, ziet de in 1947 opgerichte koekjesfabriek het groot. Na een investering van meer dan 20 miljoen euro in automatisering, bereidt ze zich voor om in fasen te verhuizen naar een nieuw pand van 5 hectare buiten de stad. Genoeg om de nodige ruimte te cre\u00ebren om te blijven groeien. <\/strong><\/p>\n\n

Wanneer u de fabriek ziet, ingebed in het hart van Vert Bocage, een woonwijk aan de rand van Doornik, kunt u nauwelijks geloven dat ze jaarlijks bijna… 800 miljoen koekjes produceert. Het kleine bedrijf dat in 1947 door L\u00e9on Desobry werd opgericht, ziet het echter groot. Steeds groter. Haar credo: export. Tachtig procent van de productie van koekjesfabriek Desobry wordt op buitenlandse markten verkocht. <\/p>\n\n

“Onze bekendheid in Belgi\u00eb blijft overigens een van onze zwakke punten. Wij zijn vooral aanwezig in de grootdistributie, aan wie wij huismerkproducten leveren”<\/em>, legt Thierry Huet uit, gedelegeerd bestuurder en meerderheidsaandeelhouder van deze grote kmo die hij begin jaren 2000 heeft overgenomen.<\/p>\n\n

\n

“Om niet opgegeten te worden, moet je sneller lopen dan de anderen”<\/p>\n\n\n\n

Thierry HUETGedelegeerd bestuurder van Desobry<\/p>\n<\/blockquote>\n\n

Deze ondernemer in hart en nieren, die onder meer bij de Amerikaanse gigant Mars heeft gewerkt en het Delitraiteur-model heeft ontwikkeld, heeft meteen gekozen voor een groeibeleid. “Om niet opgegeten te worden, moet je sneller lopen dan de anderen”<\/em>, zegt hij.<\/p>\n\n

Tussen de verkoop door de familie Desobry in 1981 en de overname door het management in 2000, heeft de koekjesfabriek een vrij bewogen parcours gekend. Overgedragen aan de Amerikaanse multinational Pillsbury, bevindt ze zich zeven jaar later, samen met de Suzy-wafels en het H\u00e4agen Dazs-ijs, in de schoot van de Britse gigant Grand Metropolitan. Die zich vervolgens, onder de naam Diageo, opnieuw op dranken zal richten. <\/p>\n\n

In 1997 worden de voedingsactiviteiten doorverkocht aan de CNP van Albert Fr\u00e8re. Maar voeding is niet echt zijn vakgebied. Dus wanneer de dioxinecrisis in 1999 uitbreekt, dringt Thierry Huet, algemeen directeur van Suzy en Desobry, er bij de CNP op aan alles te verkopen. <\/p>\n\n

\"thierry
@Emy Elleboog<\/figcaption><\/figure>\n\n

Suzy wordt overgenomen door Lotus Bakeries, terwijl Huet, gesteund door twee collega-managers, Desobry overneemt via een management buy out (MBO).<\/p>\n\n

In april 2000 is de zaak geregeld, met de actieve steun van Bank Degroof, die nog steeds 22% van het kapitaal bezit. Ook al is de eigenaar niet meer dezelfde, Desobry heeft dus zijn DNA als familiebedrijf teruggevonden: de familie Huet bezit vandaag 67% van de aandelen, de resterende 11% is in handen van het management van het bedrijf. <\/p>\n\n

Onder leiding van haar nieuwe baas neemt de koekjesfabriek zeer snel een vlucht die tot op de dag van vandaag niet meer zal stoppen. Haar vijf productielijnen stellen haar in staat om vandaag bijna 6.000 ton koekjes per jaar te produceren. <\/p>\n\n

De cashflow v\u00f3\u00f3r het resultaat<\/h2>\n\n

Behalve in Afrika vindt u Desobry-koekjes op alle continenten. Genoeg om een omzet van 36 miljoen euro te realiseren. Vier keer meer dan bij de overname van het bedrijf, 18 jaar geleden. <\/p>\n\n

Weliswaar blijft de winst steken op 1 miljoen euro, maar er zijn ook de 2 miljoen afschrijvingen op de investeringen. Voor Thierry Huet is dat het belangrijkste. “Mijn eerste doel is eerder cashflow genereren dan resultaten.”<\/em><\/p>\n\n

Onder zijn leiding heeft de koekjesfabriek gekozen voor globalisering. “Desobry is een bedrijf dat durft. Om te kunnen exporteren, moet je in de Champions League spelen. Wij slagen erin terwijl onze kleinste concurrent 15 keer groter is dan wij”<\/em>, beweert Thierry Huet.<\/em><\/p>\n\n

Hoe? Door in te zetten op drie kardinale deugden in zijn ogen: de kwaliteit en specificiteit van de smaak; de industri\u00eble nauwkeurigheid en effici\u00ebntie; een organisatie “die tegelijk precies en creatief is, gemaakt van nauwkeurigheid en zelfdiscipline”<\/em>. <\/p>\n\n

Om te exporteren, moet u aantrekkelijke prijzen kunnen voorstellen. Niet evident voor een Belgisch bedrijf dat nauwelijks aantrekkelijke loonkosten kan laten gelden. De baas van Desobry heeft de oplossing gevonden. <\/p>\n\n

“Kmo’s moeten durven investeren in automatiserings- en digitaliseringsprocessen. Met een hogere sociale kost is automatisering een uitgelezen bondgenoot om de werkgelegenheid te behouden als we, zoals wij, in Doornik willen blijven”<\/em>, zegt Thierry Huet.<\/p>\n\n

De cijfers zijn er om het te bevestigen. Desobry, dat tussen 2008 en 2013 23 miljoen euro heeft ge\u00efnvesteerd in automatisering en digitalisering, heeft nog nooit zoveel personeel in dienst gehad: vandaag zijn er 260 werknemers. Dit is het resultaat van de implementatie van een uniek productiesysteem in de wereld, gekenmerkt door een tot het uiterste gedreven automatisering en een rationeel gebruik van de ruimte, waardoor Desobry de grote multinationals de loef kan afsteken. <\/p>\n\n

\"machine
@Emy Elleboog<\/figcaption><\/figure>\n\n

Om haar ontwikkeling voort te zetten, bereidt Desobry zich voor op een verhuizing in fasen. Te krap op haar huidige site, zal de koekjesfabriek zich geleidelijk, vanaf volgend jaar, vestigen op een nieuwe site van 5 hectare in de zone Doornik West. Bij het reeds gebouwde magazijn zullen een nieuwe, veel ruimere verpakkingseenheid en een automatische wasserij komen. De bouw is in januari begonnen. Het bedrijf investeert hiervoor 14 miljoen euro. <\/p>\n\n

“De werken zullen eind juli klaar zijn, en de uitrusting zal tussen augustus en december worden ge\u00efnstalleerd. De overdracht van alle verpakkingsactiviteiten zou dus tegen januari of februari 2019 gerealiseerd moeten zijn”<\/em>, verduidelijkt de CEO.<\/p>\n\n

Het tijdschema is krap. Voor het verhaal zal men overigens opmerken dat de talrijke vergaderingen die volgende week gepland zijn, de baas van Desobry hebben gedwongen zijn deelname aan het koninklijk bezoek dat dit weekend naar Canada vertrekt, te annuleren. <\/p>\n\n

Bij deze nieuwe installaties van 12.000 vierkante meter zal bovendien een ander gebouw komen dat de volledige productie zal huisvesten. Maar dat zal niet meteen zijn. <\/p>\n\n

“We zullen minstens hetzelfde bedrag moeten investeren. De bouw van dit tweede gebouw zal niet voor enkele jaren gebeuren. We zullen eerst de verhuizing van de verpakkingseenheid moeten verwerken”<\/em>, zegt Thierry Huet.<\/p>\n\n

Op de loer<\/h2>\n\n

Desobry zal dan perfect gewapend zijn om haar groei voort te zetten. Geen sprake van, in dit stadium, om een fabriek overzee te installeren om de Noord-Amerikaanse markt aan te vallen. “We hebben niet de kritische massa om dat te doen”<\/em>, zegt haar gedelegeerd bestuurder. <\/p>\n\n

Zou de ontwikkeling van het bedrijf via de een of andere overname kunnen verlopen? “Natuurlijk. We blijven op de loer”<\/em>, antwoordt Thierry Huet, die het nog betreurt de Delacre-koekjes niet te hebben kunnen overnemen, die in 2016 in handen van de gigant Ferrero zijn gevallen.<\/p>\n\n

Desobry houdt meer dan ooit vast aan haar uitgangspunt: globalisering. “Wij zijn een goed voorbeeld van wat de Waalse regering wil: een groeiend bedrijf dat steunt op exportmarkten”<\/em>, benadrukt haar CEO. Een overname zou niet van de hand gewezen worden, maar organische groei blijft de voorkeur genieten. <\/p>\n\n

Dit gaat onder meer via de verovering van nieuwe markten. “We hebben Zuid-Amerika twee jaar geleden aangevallen, en vandaag explodeert de vraag”<\/em>, verduidelijkt Thierry Huet. “We zijn aanwezig in Korea, China, Japan, West-Europa, de Verenigde Staten, Canada. Oost-Europa is daarentegen moeilijker te veroveren. Maar de eerste moeilijkheid is de groei te beheren en zich niet te laten inhalen.”<\/em><\/p>\n\n

Niet genoeg om deze zoon van een militair, zeer vertrouwd met autonomie en wiens passage door de Verenigde Staten de smaak voor risico en het beheersen ervan heeft gestimuleerd, af te schrikken. “Onzekerheid, dat laat zich temmen. In het geval van Desobry moet u bijvoorbeeld zes belangrijke valuta’s en een zeer sterke concurrentie beheren. Wij proberen teams van kaders samen te stellen die optreden als paracommando’s, die het vermogen hebben om in alle autonomie beslissingen te nemen.”<\/em><\/p>\n\n

Het probleem is de rekrutering van medewerkers die aan deze voorwaarde voldoen. “Het is niet altijd gemakkelijk om jongeren aan te werven aan wie je zegt: ‘de pagina is blanco, aan jou om de manier te vinden om hem te vullen’. Nu is het verlies van beoordelingsvermogen het grootste gevaar van kunstmatige intelligentie. Deze vormt een belangrijke bijdrage, maar ze vervangt de mens geenszins”<\/em>, benadrukt Thierry Huet.<\/p>\n\n

<\/p>\n\n

Bron: https:\/\/www.lecho.be\/entreprises\/alimentation-boisson\/chez-desobry-a-tournai-charlie-et-la-biscuiterie\/9990768.html<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Discreet genesteld in een buitenwijk van Doornik, ziet de in 1947 opgerichte koekjesfabriek het groot. Na een investering van meer<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":5829,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_seopress_titles_title":"","_seopress_titles_desc":"","_seopress_robots_index":"","_seopress_robots_follow":"","_seopress_robots_imageindex":"","_seopress_robots_snippet":"","_seopress_robots_primary_cat":"","_seopress_robots_breadcrumbs":"","_seopress_robots_freeze_modified_date":"","_seopress_robots_custom_modified_date":"","_seopress_robots_canonical":"","_seopress_social_fb_title":"","_seopress_social_fb_desc":"","_seopress_social_fb_img":"","_seopress_social_fb_img_attachment_id":0,"_seopress_social_fb_img_width":0,"_seopress_social_fb_img_height":0,"_seopress_social_twitter_title":"","_seopress_social_twitter_desc":"","_seopress_social_twitter_img":"","_seopress_social_twitter_img_attachment_id":0,"_seopress_social_twitter_img_width":0,"_seopress_social_twitter_img_height":0,"_seopress_redirections_value":"","_seopress_redirections_enabled":"","_seopress_redirections_enabled_regex":"","_seopress_redirections_logged_status":"","_seopress_redirections_param":"","_seopress_redirections_type":0,"_seopress_analysis_target_kw":"","footnotes":""},"categories":[135],"tags":[],"class_list":["post-5828","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-actualiteit"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.desobry.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5828","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.desobry.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.desobry.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.desobry.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.desobry.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5828"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.desobry.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5828\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.desobry.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5829"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.desobry.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5828"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.desobry.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5828"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.desobry.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5828"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}